قدرت سکوت؛ جوابهایی که فقط در سکوت شنیده میشوند:
در روانشناسی مذاکره، «سکوت راهبردی» تاکتیکی است که آستانه تحمل ابهام طرف مقابل را بالا میبرد؛ مغز انسان از نبود پاسخ، نوعی خلأ اطلاعاتی میسازد و برای رفع آن، اغلب شروع به پرگویی یا امتیازدهی میکند. در بازجویی و دیپلماسی هم سکوت عمدی، طرف را به خودافشایی میکشاند.
راهکار:
سکوت اینجا یک کنش منفعل نیست؛ یک جملهی کامل است. وقتی حرفها به دیوار بیاعتنایی میخورند، سکوت میتواند مرز بکشد و طرف مقابل را وادار کند صدای تصمیم تو را در نبودِ کلمات بشنود.