پیام برای کسانی که رهات کردند: تعریف نکن چطور به ساحل رسیدی:
تحقیقات علوم اعصاب نشون میده که وقتی ترک میشیم، مغز ما دقیقاً همان مدارهای درد فیزیکی رو فعال میکنه. اما نکته شگفتانگیز: تعریف کردن داستان نجات برای ترککننده، اون مدارها رو دوباره تحریک میکنه و روند بهبودی رو کند میکنه. سکوت، درواقع یه استراتژی عصبی برای بازسازی سریعتره. تا حالا دقت کردید که چرا بعد از گفتن داستان غلبه بر سختی به کسی که ترکتون کرده، احساس بدتری پیدا میکنید؟
راهکار:
این جمله رو میشه اینطور بازنویسی کرد: کسی که تو رو در دریا رها کرده، لیاقت شنیدن قصه نجاتت رو نداره. قدرتمندترین پاسخ، سکوت و حرکت به سوی ساحلهای جدید است.