سقوط برای رشد

سقوط برای فهمیدن بال‌های پرواز:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز هنگام خطا، دوپامین و نوراپی‌نفرین ترشح می‌کند و مسیرهای عصبی تازه‌ای برای یادگیری می‌سازد؛ به این فرایند «بازنقشه‌کشی عصبی پس از شکست» می‌گویند. یعنی سقوط نه پایان، که مکانیزم پیش‌فرض مغز برای رشد است. شاید بال‌ها فقط وقتی واقعاً پرواز می‌کنند که ارتفاع را از چشم یک بارِ افتادن دیده باشی.

راهکار:

این جمله را به یک پرسش برگردان: «کدام شکست در گذشته‌ات بعدها به یک پرش بزرگ تبدیل شد؟» آن تجربه را بنویس و ببین چطور همان سقوط، بالی را که نمی‌شناختی به تو نشان داد.