سکوت و یادآوری: گاهی هیچ نگو:
سکوت فقط نبودن صدا نیست؛ در مغز، شبکه پیشفرض فعال میشود که مسئول پردازش خاطرات و برنامهریزی آینده است. وقتی حرف میزنیم، این شبکه غیرفعال میشود. پس چه خوب است گاهی با سکوت، به مغزمان فرصت دهیم تا اطلاعات را پردازش کند. آیا تا به حال تجربه کردهاید که پس از یک سکوت طولانی، ناگهان چیزی را به خاطر آوردهاید؟
راهکار:
جمله شما یادآور یک اصل در مذاکره و ارتباطات انسانی است: کسی که زودتر سکوت را میشکند، معمولاً اطلاعات بیشتری فاش میکند. در بحثهای حساس، شنونده بودن به شما امکان میدهد تا نقاط ضعف و نیازهای طرف مقابل را بهتر تشخیص دهید. این تکنیک در بازجوییها هم استفاده میشود: سکوت ناگهانی بازجو باعث میشود مظنون برای پر کردن خلأ، حرفهای بیشتری بزند.