سقوط از اوج عشق؛ ناباوری در مسیر:
آیا میدانستی مغز در هنگام عشق اولیه دوپامین و اکسیتوسین آزاد میکند و این «اوجگرفتن» را شبیه اعتیاد میکند؟ افت ناگهانی این مواد (مثلاً پس از جدایی) دقیقاً حس سقوط فیزیکی را شبیهسازی میکند — چون مسیرهای عصبی مشابهی فعال میشوند. پس این «سراشیبی» فقط یک استعاره نیست، یک واکنش شیمیایی قابل پیشبینی است. چه عواملی باعث میشود بعضی زودتر از این سقوط عبور کنند؟
راهکار:
این حس شبیه «شکاف انتظار و واقعیت» است. یک راه برای پردازشش: تصور کن اگر سقوط نکرده بودی، باز هم همان اوج را تجربه میکردی؟ شاید ارزشش را داشت. (تغییر چارچوب).