غروب و حواسپرتی؛ شروع دوباره بدبختی:
موقع غروب، کاهش نور باعث افزایش ملاتونین میشود؛ مغز قبل از خواب وارد شبکه حالت پیشفرض میشود و نشخوار ذهنی، حس غم و حواسپرتی را تشدید میکند. سکوت مطلق هم در اتاقهای کمصدا باعث میشود مغز آستانه شنوایی را بالا ببرد و حتی صداهای خیالی خفیف بسازد؛ به همین دلیل سکوت گاهی سنگینتر از شلوغی حس میشود. این همان لحظهای است که ذهن خاطرات منفی را بیرون میکشد.
راهکار:
غروب دارد نور را کم میکند و مغزت را به حالت پیشفرض میبرد؛ این حس تکرار بدبختی شاید نشخوار ذهنی ناشی از تغییر نور است، نه واقعیت. دفعه بعد کنار پنجره، به جای تمرکز روی صداهای ذهن، رنگ نارنجی آسمان را دنبال کن تا ببینی چند دقیقه بعد چطور محو میشود.