شیطان و ارزش پرستیدن انسان: نگاهی فلسفی:
جالب اینجاست که در روانشناسی تکاملی، «پرستش» در انسان به عنوان مکانیزمی برای بقا شکل گرفت: پرستش رهبران یا خدایان باعث انسجام گروه میشد. شیطان در اینجا نماد فردی است که از این مکانیزم خارج شده و به جای همراستایی، به انزوا رسیده. آیا این انزوا، خود نوعی قدرت است یا ضعف؟
راهکار:
این جمله ریشه در روایت دینی دارد که ابلیس به دلیل تکبر از سجده بر انسان سر باز زد. اما از منظر روانشناسی، «ارزش پرستیدن» به نیاز انسان به تایید بیرونی برمیگردد. شاید نکته جالب این باشد که بسیاری از انسانها درون خود همان «شیطان» را دارند: کسی که نمیپذیرد دیگری ارزش پرستش دارد و از این رو، شکاکیت خود را توجیه میکند.