سخت‌جانی در عشق

شب‌های هجران و شگفتی از سخت‌جانی خود:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد مغز ما درد عاطفی را دقیقاً مثل درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ یعنی تحمل جدایی واقعاً یک «زخم» است. جالب اینجاست که هر بار از این زخم عبور کنیم، مسیرهای عصبی جدیدی برای تاب‌آوری می‌سازیم. پس زنده‌ماندن بعد از هجران نشانه‌ی مغز و روانی قوی‌تر است. آیا این یعنی دل ما با هر شکستگی محکم‌تر هم می‌شود؟

راهکار:

این بیت به‌جای افسوس خوردن، قدرت پنهان در تحمل را نشان می‌دهد. یک نگاه دیگر: هر شب هجران نه‌تنها زنده‌ات نگه‌داشته، بلکه به تو یاد داده که از دل تاریکی‌ها هم می‌توانی نوری برای خودت بسازی. حالا که زنده‌ای، شاید وقتش رسیده از این سختی به‌عنوان یک نشانه‌ی قدرت استفاده کنی.