جوانی در ایران؛ دوام آوردن یا زندگی کردن؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد «حالت بقا» مزمن، آمیگدال را بزرگتر و هیپوکامپ را کوچکتر میکند – یعنی خلاقیت قربانی امنیت میشود. شاید مشکل فقط دوام آوردن نیست، بلکه این که جامعه «پس از بقا» را طراحی نکرده. آیا نسلهای بعد هم محکوم به همین چرخهاند؟
راهکار:
این حس آشناست: دوام آوردن گاهی مثل نفس کشیدن میشود. اما شاید همین مقاومت، خودش نوعی ساختن است؛ ساختن نسلی که فردا را بهتر میفهمد. اگر فرصت بود، چه تغییری در «چگونگی» دوام آوردن ایجاد میکردی؟