قدرت تنهایی و کسانی که از پسش برنمیآیند:
از نظر عصبشناسی، تنهایی طولانیمدت سطح هورمون کورتیزول را بالا برده و پاسخدهی بدن به استرس را مختل میکند، درست مثل یک بار سنگین فیزیکی روی سیستم ایمنی. اما جالب اینجاست که مغز در حالت تنهاییِ اختیاری، شبکهای به نام «حالت پیشفرض» را فعال میکند که برای خلاقیت و تثبیت حافظه حیاتی است. آیا این قدرت مخرب و سازنده، دو روی یک سکه نیست؟
راهکار:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که بین «تنهایی اجباری» و «تنهایی اختیاری» تفاوت بزرگی وجود دارد. تمرین برای تبدیل اولی به دومی (مثلاً با تعریف پروژههای شخصی در زمانهای تنها) میتواند این قدرت را به کنترل تو درآورد.