ترجیح سختی با تو بر خوشی با دیگران:
پدیدهای به نام «سوگیری ترجیحی» در روانشناسی وجود دارد: وقتی ما آگاهانه یک گزینه را بر دیگری انتخاب میکنیم، حتی اگر آن گزینه سختتر باشد، مغز ما رضایت بیشتری گزارش میدهد. دلیلش فعالشدن مدارهای پاداش در هنگام تثبیت هویت عاطفیست. عشق در این بستر نه یک احساس، که یک تصمیم زیستشناختی است. آیا این انتخاب سخت را محصول اراده میدانید یا ناخودآگاه؟
راهکار:
این جمله در واقع یکی از نشانههای دلبستگی ایمن است: انتخاب آگاهانهی یک نفر حتی در سختیها، یعنی ارزشهای مشترک بر احساسات لحظهای غلبه میکند. آیا حاضرید برای حفظ این انتخاب، مرزهای خود را هم مشخص کنید؟