شعر تشنه دیدار توام؛ گرفتاری شیرین عاشقی:
در علوم اعصاب، عشق رمانتیک سیستم دوپامین را دقیقاً مانند مواد مخدر فعال میکند. 'تشنگی دیدار' یک کریوینگ واقعی است که با کاهش سروتونین همراه میشود، شبیه وسواس فکری-عملی. جالب اینجاست که ادبیات فارسی قرنها پیش با مفهوم 'گرفتار عشق' همین مکانیسم را به زیبایی تصویر کرده است. آیا شما هم این گرفتاری را نوعی خوشبختی میدانید؟
راهکار:
گاهی اشتیاق شدید، خودش نوعی وصال است. در روانشناسی مثبتگرا، همین که کسی را چنان عمیق دوست داری که نبودش تو را اسیر میکند، نشانهی عمق رابطه است، نه فقدان. این 'گرفتاری' را میتوان به چشم یک پیوند قوی نگریست.