دلبستگی به دنیا و رنج؛ سخنی از امام علی (ع):
در رواندرمانی پذیرش و تعهد (ACT) به این نکته اشاره میشود که رنج ما نه از خود دنیا، بلکه از «آمیختگی با خواستهها»ست؛ هرچه به یک مطلوب بچسبیم، انعطافپذیری روانی کمتر میشود و کوچکترین تهدید، سیستم اضطراب را فعال میکند. این دقیقاً همان هشدار امام علی است: دلبستگی، مغز را در حالت «کمبود» نگه میدارد. آیا تا به حال دقت کردهاید که ترس از دست دادن، بیشتر از خودِ از دست دادن آزار میدهد؟
راهکار:
اگر وابستگی به چیزی باعث رنجت میشود، یعنی آن را نه برای استفاده که برای تملک میخواهی؛ با تغییر نگاهت از «داشتن» به «تجربه کردن»، دنیا همدم میشود نه رقیب.