سخاوت بی جا

مرام بی‌جا و سخاوت برای نااهل:

در روان‌شناسی، «سخاوت اجباری» با مرزهای ضعیف و ترس از طردشدن پیوند دارد؛ مغز هم پس از سرمایه‌گذاری عاطفی، برای کاهش ناهماهنگی شناختی، ارزش طرف مقابل را بیش از واقع برآورد می‌کند (سوگیری تعهد). همین باعث می‌شود ولخرجی را «مرام» ببینیم نه هشدار.

راهکار:

این متن را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: سخاوتِ بدون مرز بیشتر از «ولخرجی»، نشانهٔ کم‌بودن مهارت مرزگذاری است. دفعهٔ بعد پیش از مرام، سه چیز را بسنج: ظرفیت طرف، سابقهٔ رفتارش و هزینهٔ عاطفی خودت.