رفیقی که عکس‌های داغونت را پاک نمی‌کند:
نظریه «شناخت توزیع‌شده» می‌گوید خاطرات در آدم‌ها و اشیا ذخیره می‌شوند؛ رفیقی که عکس‌های داغون را نگه می‌دارد بخشی از حافظه بیرونی توست. عکس‌های ژست‌دار روایت رسمی می‌سازند، اما عکس‌های خجالت‌آور حافظه زمینه‌ای را فعال می‌کنند و جزئیات هیجانی بیشتری از موقعیت را بازیابی می‌کنند. کدام عکس داغون بیشتر از همه نسخه بدون فیلتر تو را لو می‌دهد؟
راهکار:
این عکس‌ها آرشیو رسمی نیستند؛ یک «موزه خصوصی نسخه‌های بدون فیلتر» از تو هستند. اگر رفیقت پاکشان نمی‌کند، یعنی بخشی از هویتت را در وضعیت‌های واقعی و بی‌نقاب به رسمیت می‌شناسد؛ می‌توانی همان عکس‌ها را به یک آلبوم طنز «تاریخ تحولات چهره» تبدیل کنی.