پرواز پروانهها با پارک جیمین؛ متنی عاشقانه:
پروانهها جهان را با چشمهایی میبینند که ما نمیبینیم: آنها قادرند طیف فرابنفش را ببینند و الگوهای پنهانی روی گلها را که نقشه راه شهد هستند، تشخیص دهند. درست مثل تو که میان میلیونها گل، شش پروانهی خاص را انتخاب کردهای. این انتخاب تصادفی نیست؛ مغز ما در مواجهه با موسیقی و چهرههایی مثل جیمین، دوپامین ترشح میکند و مدار پاداش را فعال میکند. حالا فکر میکنی پروانهها هم عشق را با دیدن نشانی فراتر از رنگ انتخاب میکنند؟
راهکار:
تصور کن اگر هر پروانه یک آهنگ بود؛ ملودی مورد علاقهی تو کدام است؟ این میتواند شروع یک شعر تازه باشد.