لیاقت انسان، شرطش جنگیدن است:
در روانشناسی، «اصل کمیابی» میگوید مردم برای چیزهایی که به سختی به دست میآورند یا برای حفظشان میجنگند، ارزش بیشتری قائل میشوند. این یک مکانیسم دفاعی ذهنی برای توجیه تلاشمان است. آیا این اصل، لیاقت را واقعی میکند یا فقط توهمی ارزشمند میسازد؟
راهکار:
این نگاه را میتوان گسترش داد: لیاقت، یک صفت ثابت نیست، بلکه یک فرآیند پویاست که با انتخابهای روزمره و نحوه «جنگیدن» برای حفظ ارزشها ساخته میشود. شاید ارزش دارد بنویسید که این «جنگ» در زندگی روزمره شما دقیقاً چه شکلی دارد؟