جمله وفاداری: دم کسی گرم که موند؛ شر کسی کم که رفت:
آیا میدونستید مغز انسان در واکنش به طرد اجتماعی، همان نواحی مرتبط با درد فیزیکی را فعال میکند؟ به همین دلیل است که جملاتی مثل «شرش کم» بهعنوان یک مکانیزم دفاعی طبیعی عمل میکنند تا ارزش فرد طردکننده را در ذهن ما کاهش دهند. این پدیده به «کاهش ناهماهنگی شناختی» معروف است. حالا سوال اینجاست: آیا این مکانیزم باعث میشود ما از یادگیری واقعی از روابط شکستخورده بازبمانیم؟
راهکار:
از منظر روانشناسی، قضاوت رفتن دیگران با «شرش کم» نوعی سوگیری شناختی برای کاهش ناهماهنگی ذهنیه. شاید مفیدتر این باشه که به جای سرزنش، از دلایل رفتن عبرت بگیریم.