فرار از درد با خواب عمیق و آرزوی زندگی تازه:
مغز در حالت پریشانی و استرس بالا، مانند یک فیلتر شکسته عمل میکند و حتی محرکهای خنثی را هم به عنوان تهدید تفسیر میکند، بنابراین 'هر فکری تولید درد میکند'. این مکانیسم بقا، اکنون به شکنجهگر ذهن تبدیل شده. آیا این میل به 'خواب و بیداریِ نو'، در واقع درخواست ناخودآگاه برای ریست کردن همین سیستم هشدار معیوب نیست؟
راهکار:
این حسِ تمایل به 'خواب و فراموشی' برای شروع مجدد، در روانشناسی با مفهوم 'بازآغاز نمادین' (Symbolic Rebirth) مرتبط است. شاید یک تمرین کوچک مثل نوشتن و سوزاندن یا دفن کردنِ نمادینِ افکار قدیمی، این نیاز روانی را بدون فرار از واقعیت برآورده کند.