چرا زیادی خوب بودن باعث از چشم افتادن میشود؟:
یک حقیقت روانشناختی جالب: «اثر افزونطلبی معکوس» میگوید وقتی خوشایندی از حدی فراتر رود، مغز آن را تهدید تلقی میکند (سیستم دوپامین اشباع میشود) و ناخودآگاه فاصله میگیرد. حتی در طبیعت، شهد بیش از حد گلها زنبور را گیج میکند و از پرواز بازمیدارد. پس شاید «زیادی شیرین بودن» مکانیزم بقای رابطه را به هم میزند. سوال برای شما: آیا تا به حال برای فرار از یک رابطهی «بیش از حد خوب» توجیهی پیدا کردهاید؟
راهکار:
نگاه رو عوض کن: گاهی زیادی خوب بودن نشانهی ناامنی نیست، بلکه آینهای ست که طرف مقابل از دیدن نقصهای خودش فرار میکند. شاید تو نه «زیادی شیرین» که او «از تلخی خودش بیزار» است.