شرمنده عقل شدن

پشیمونی از تصمیم احساسی؛ جنگ دل و عقل:

در علوم شناختی، پشیمانی از تصمیم‌های احساسی به «خطای پیش‌بینی عاطفی» گره خورده؛ مغز هنگام تجسم آینده، شدت هیجان را بیشتر از پیامد منطقی وزن می‌دهد. آنتونیو داماسیو در فرضیه نشانگر پیکری می‌گوید احساسات نه دشمن عقل، بلکه میان‌برهای تصمیم‌گیری‌اند؛ اما وقتی نشانگرها بیش از حد فعال شوند، عقل پس از عمل سرزنش می‌کند. پشیمانی از عمل معمولاً زودتر از پشیمانی از ترک عمل محو می‌شود.

راهکار:

این تضاد بین دل و عقل در روان‌شناسی به «خطای پیش‌بینی عاطفی» نزدیک است؛ مغز هنگام تصمیم، شدت پشیمانی آینده را دست‌کم می‌گیرد و هیجان لحظه را بزرگ‌تر می‌بیند. شاید شرمندگی عقل، بهای محافظت از دل است، نه نشانه‌ی اشتباه.