برق چشم ها از بین رفت؟ شرمنده خودت باش:
برق چشم عاشقانه فقط یک استعاره شاعرانه نیست، یک واقعیت عصبشناختی است. مردمک چشم هنگام دیدن کسی که دوستش داریم، با ترشح دوپامین و اکسیتوسین تا ۴۵٪ گشادتر میشود و نور بیشتری بازتاب میدهد. این واکنش کاملاً غیرارادی است. یعنی «برق نگاه» یک دروغسنج زیستی است که نمیتوان آن را جعل کرد. سوال اینجاست: اگر روزی این برق خاموش شد، آیا مقصر همیشه طرف مقابل است یا سیستم عصبی تو تصمیم گرفته عشق تمام شده است؟
راهکار:
برق چشم تنها بازتابی از رفتار طرف مقابل نیست؛ بلکه نوری است که از ارزشگذاری تو بر خودت ساطع میشود. شاید قبل از شرمنده کردن دیگری، بهتر است ببینی از چه زمانی از نگاه خودت کم شده است. این خاموشی معمولاً یک خیابان دوطرفه است.