شرمندگی از خدا

شرم از گله به خدا وقتی عشقی که فدایش شدی تمام می‌شود:

در روانشناسی پدیده‌ای به نام «زخم اخلاقی» داریم: وقتی ارزش‌های بنیادین را به خاطر کسی زیر پا می‌گذاری و سپس از دست می‌دهی، شرم نه از فقدان، بلکه از خیانت به خود است. در الهیات اسلامی، خدا «ستارالعیوب» است، اما گاهی انسان شرم از بخشش الهی را عمیق‌تر از خود گناه اصلی تجربه می‌کند. اینجا پارادوکس بنده‌ایست که خدا را کریم‌تر از آن می‌داند که بتواند از رنجش پیش او حرف بزند.

راهکار:

این شرم نشان می‌دهد خدایی که از او می‌ترسی رهایت نکرده، بلکه فقط نقاب معامله‌گرانه‌ات با او فرو ریخته؛ رابطه‌ای که بر مبنای «بگذر تا بگیرم» نبود، حالا می‌تواند بدون مناسک عشق، زنده بماند.