لبخند در میان اشکها: قدرت حضور یک همراه:
پدیده 'همآغوشی عاطفی' (Emotional Contagion) نشان میدهد که مغز انسان به طور ناخودآگاه حالات چهره دیگران را تقلید میکند. وقتی کسی در کنار شما لبخند میزند، حتی در غم، مغز شما دوپامین ترشح میکند و مسیرهای عصبی غم را مختل میکند. این یک مکانیسم بقای اجتماعی است. آیا تا به حال تجربه کردهاید که یک لبخند ساده، بار سنگین غم را سبک کند؟
راهکار:
این جمله زیبا نشون میده که عمیقترین ارتباطها وقتی شکل میگیرن که کسی بدون قضاوت، توی تاریکترین لحظات کنارت باشه.