ارزش واقعی چیزها: وقتی ظرفیت تعیینکننده است:
این ضربالمثل به زیبایی نشان میدهد که «ارزش کاربردی» یک چیز، به شدت وابسته به توانایی فرد برای بهرهبرداری از آن است. مسئله تفاوت ذاتی گوشت و نان نیست، بلکه ظرفیت مصرفکننده برای استفاده از آنهاست. برای فرد بیدندان، هر دو به یک اندازه دشوارند و ویژگیهای غذایی یا طعمیشان بیاهمیت میشود. این اصل به حوزههای بسیاری بسط مییابد: بدون مهارتهای لازم، حتی بهترین ابزارها نیز بیاثرند.
راهکار:
پیش از تلاش برای دستیابی به هر هدفی، ابتدا «دندانهای» لازم، یعنی مهارتها و ابزارهای مورد نیاز را آماده کنید. بیدندان بودن، حتی بهترین فرصتها را بیاهمیت میکند. ارزیابی ظرفیتها، گام اول موفقیت است.