شیر خودشو گرفت ماست شد: طنز گزنده خودبزرگبینی:
تبدیل شیر به ماست یک خودگرفتگی بیوشیمیایی است: باکتریهای لاکتوباسیلوس با تغذیه از لاکتوز، اسید لاکتیک ترشح میکنند. این اسید، پروتئین کازئین را وادار به انعقاد میکند و شیرِ روان در تلهٔ ساختار خودش اسیر میشود. نتیجه، مادهای متفاوت با هویتی تازه است. جالب اینجاست که این فرایند، شیر را مغذیتر و ماندگارتر هم میکند. انگار فروتنی اجباری، به نفعش تمام میشود!
راهکار:
این ضربالمثل را میتوان از لنز علمی بازخوانی کرد: شیر، کاملترین خوراک، با ورود باکتریهای لاکتوباسیلوس و ترش شدن محیط، ساختارش فرو میریزد و «ماست» میشود. خودبزرگبینی هم دقیقاً چنین مکانیسمی دارد؛ یک محرک کوچک بیرونی کافی است تا آن «منِ» ظاهراً محکم، دَلَمه ببندد و فروتن شود.