طنز تلخ یک ایرانی: وقتی وطن «تاسیان» میشود:
در روانشناسی اجتماعی، «طنز تلخ» یا «طنز تاریک» سازوکاری دفاعی است برای مواجهه با ناامیدی و تراژدیهای جمعی. این مکانیسم به افراد اجازه میدهد درد را بیان کنند، بدون اینکه کاملاً در آن غرق شوند. جامعهای که به «تاسیان شدن» خود میخندد، در حال مدیریت یک آسیب جمعی است. چه تجربههای دیگری از این طنز بقا در تاریخمان داریم؟
راهکار:
این حس تلخکامی جمعی را میتوان با نگاهی به تاریخ طنز و هجو در ادبیات فارسی (از عبید زاکانی تا امروز) گسترش داد تا ببینیم این شیوه بیان، سنتی دیرینه برای تحمل دشواریهاست.