شوخی فلفل و موز

شوخی فلفل و موز: ترس از تغییر آدم‌ها:

از نظر فیزیولوژی چشایی، تندی فلفل ناشی از کپسایسین است که مستقیماً گیرنده‌های درد زبان را فعال می‌کند و مغز آن را با سوختن اشتباه می‌گیرد. جالب اینجاست که موز هم حاوی ترکیبات آرام‌بخش طبیعی مانند تریپتوفان است که به تولید سروتونین کمک می‌کند. یعنی استعاره‌ات ناخودآگاه میان «هشدار و درد» و «آرامش و رخوت» در نوسان است. به نظر شما آدم‌ها پس از اوج تندی، فقط یک موز رسیده‌اند؟

راهکار:

این جمله را می‌شود برعکس هم خواند: موزها زودتر له می‌شوند اما فلفل‌ها تا مدت‌ها در خاطره می‌مانند؛ پس شاید ترس از موز شدن، ترس از محبوبیتِ بی‌دردسر و بی‌حاشیه است.