شوخی با تومن

طنز اقتصادی درباره تومن و جیب خالی:

واژهٔ «تومان» از ریشهٔ مغولی «تومن» به معنای ده هزار می‌آید؛ ابتدا واحد شمارش سربازان بود، بعدها واحد پول شد. این پیوند با عدد و قدرت نشان می‌دهد پول از آغاز یک قرارداد اجتماعی برای شمارش ارزش بوده، نه شیء ذاتی. جالب اینکه در دل خود واژه، «تو» و «من» پنهان است، اما نه به‌اندازهٔ کافی برای پر کردن جیب هیچ‌کدام.

راهکار:

این جمله یک پارادوکس زبانی-اقتصادی می‌سازد: پول واحدی است که همه را در خود جا می‌دهد، اما وقتی در جیب کسی نیست، همان اشتراک به طنز تلخ تبدیل می‌شود. می‌توان آن را به یک کمپین طنز تبدیل کرد: هر کس بگوید تومن کجای زندگی‌اش گم شده است.