انقدر شیرین نخند؛ شوخی عاشقانه با بیماری قند:
خنده مسری است چون نورون‌های آینه‌ای و همگامی احساسی، لبخند طرف مقابل را به پاسخ عصبی ما تبدیل می‌کنند؛ مغز هم شیرینی را با پاداش و صمیمیت پیوند می‌دهد. از همین‌جا استعارهٔ «قند» ساخته می‌شود: خنده‌ای که بیش از حد شیرین باشد، در زبان طنز به تهدید سلامتی بدل می‌شود.
راهکار:
این تعریف را می‌توان یک پارادوکس طنزآمیز دید: شیرینی خند طرف مقابل آن‌قدر بالاست که به جای قند، سلامت را تهدید می‌کند. همین تضاد میان «شیرین بودن» و «بیماری قند» است که متن را از تعارف ساده جدا می‌کند و به طنز عاشقانه تبدیل می‌سازد.