خیابان بدبختی تا خوشبختی: طنز تلخ زندگی:
مغز انسان در پیش‌بینی خوشبختی فوق‌العاده ضعیف عمل می‌کند: پدیده‌ای به نام «پیش‌بینی عاطفی» (Affective Forecasting) نشان می‌دهد ما قدرت تأثیر رویدادهای مثبت و منفی را روی شادی‌مان دست‌بالا می‌گیریم. مثلاً برنده‌های لاتاری بعد از یک سال به سطح شادی قبلی برمی‌گردند. یعنی «نرسیده به خوشبختی» شاید دقیقاً همان جایی است که هستیم – چون خود خوشبختی یک ایستگاه نیست، یک توهم پیش‌بینی‌شده است. سؤال واقعی این است: اگر خیابان بدبختی همان مسیر همیشگی باشد، چرا هنوز دنبال تابلو می‌گردیم؟
راهکار:
این جمله‌ی طنز تلخ، تصویری از فاصلهٔ ابدی بین رنج و آرامش می‌سازد. شاید بازتعریف «خوشبختی» به‌عنوان لحظه‌های کوچک عبور از بدبختی، نگاه را عوض کند: خوشبختی نه مقصد، که نحوهٔ راه رفتن در خیابان بدبختی است.