شوخی با آلودگی هوا

شوخی با روزهای هوای خراب؛ همه خوبیم فقط هوا خرابه:

وارونگی دما مثل یک درپوش نامرئی عمل می‌کند: هوای گرم بالای شهر، لایه سرد و آلوده را زمین‌گیر می‌کند. ذرات PM2.5 آن‌قدر ریزند که از ریه وارد خون شده و حتی به مغز می‌رسند. در روزهای اوج آلودگی، توان شناختی انسان تا چند درصد افت می‌کند، بی‌آنکه خودش بفهمد. به نظرتان چند روز از سال را با مه مغزی ناشی از هوا سپری می‌کنیم؟

راهکار:

جمله‌ات را می‌شود یک کنایه اجتماعی دقیق خواند: آدم‌ها خوب‌اند اما شرایط، سمی و جان‌فرساست؛ مثل هوای آلوده که حتی حال خوب را هم خاکستری می‌کند.