شوخی آنابل

ظاهر باربی، باطن آنابل؛ دوگانهای که میخنداند:

ظاهر باربی و باطن آنابل دقیقاً همان «دره‌ی اسرارآمیز» در روان‌شناسی است؛ هرچه موجودی به انسان نزدیک‌تر شود اما چند نشانه‌ی ناهماهنگ داشته باشد، حس ناخوشایند مغز شدیدتر می‌شود، حتی ترسناک‌تر از یک هیولای واضح. باربی فراتر از واقعیت، دوست‌داشتنی است و آنابل با چشم‌های بی‌حرکت در همان دره گیر می‌افتد. این ترکیب فقط شوخی نیست؛ آزمایشی است درباره‌ی مرز ترس و جذابیت. کدام سمتِ شما در خستگیِ شبانه بیرون می‌زند؟

راهکار:

گسترشِ این ایده به یک هایکو: «روزها باربیِ لبخند به لب، شبها آنابلِ وایر شده؛ این منم و تو». همین تضاد ناگهانی، موتور داستان یا جوک است.