دیروز چیزیش نبود؛ یهو چی شد؟:
در بسیاری از مرگهای ناگهانی قلبی در افراد زیر ۳۵ سال، اولین علامت واقعی همان آخرین علامت است؛ یعنی بدن تا لحظه آخر هیچ هشدار قابلتوجهی نمیدهد. از نظر روانشناسی، مغز در فقدان ناگهانی وارد حالتی به نام «انجماد سوگ» میشود و جمله «دیروز دیدیمش چیزیش نبود» تلاشی برای بازسازی یک خط زمانی امن و قابل کنترل است.
راهکار:
این متن در واقع به «شکنندگی حضور» اشاره دارد؛ آدمها مثل عکسهای دیروز سالم به نظر میرسند، اما زمان همیشه یک ثانیه بعد را پنهان کرده. ادامهاش را میشود از زاویه بازماندگانی نوشت که حالا هر «دیروز» برایشان یک بازجویی تلخ است.