آرزوی ناشناخته ماندن آدمهای ایدهآل:
این جمله یک مکانیسم دفاعی روانی را نشان میدهد: «ایدهآلسازی و سپس بیارزشسازی». جالب است بدانید مغز برای حفظ تعادل، تصویر اولیه را چنان بزرگ میکند که بعد از یک نقص کوچک، کل شخصیت فرو میریزد. تحقیقات نشان داده افراد با عزت نفس پایین بیشتر این الگو را تجربه میکنند. سوال: چطور میشود بدون نادیده گرفتن نقصها، به دیگران فرصت واقعی نشان دهند؟
راهکار:
این حس ریشه در «سوگیری ایدهآلسازی» دارد: مغز ما برای کاهش ناهماهنگی شناختی، تصویری کامل از طرف مقابل میسازد. راهکار: بهجای سرزنش خود، هر رابطه را با «فرضیهای موقت» شروع کن تا بتونی حقایق تدریجی را بدون شوک بپذیری.