تنهایی پشت نقاب اجتماعی؛ وقتی کسی خود واقعیام را نمیشناسد:
این حس، در روانشناسی «تنهایی وجودی» نام دارد؛ احساسی جهانی که حتی در جمع هم رخ میدهد، چون ذهن هر فرد منحصربهفرد است. فیلسوفانی مثل کییرکگور معتقدند این فاصله، بخشی از شرایط انسان است. آیا این تنهایی، قیمت پذیرش اجتماعی است؟
راهکار:
این احساس، در روانشناسی با مفهوم «تنهایی وجودی» مرتبط است؛ تنهاییِ ناشی از این باور که هیچکس تجربهٔ درونی منحصربهفرد ما را درک نمیکند. پذیرش این که بخشی از این احساس، ذاتی تجربهٔ انسانی است، میتواند از بار سنگین آن بکاهد.