لول آدمها را فقط در دعوا و بعد از قطع رابطه میفهمی:
تحت استرس شدید، قشر پیشپیشانی مغز که مسئول فیلترهای اجتماعی و رفتار متمدنانه است، موقتاً از مدار خارج میشود. آنچه باقی میماند، واکنشهای خام آمیگدال است: الگوهای عمیق تهدید و بقا. برای همین «لول» واقعی آدمها در بحران دیده میشود؛ مغز در طوفان، به تنظیمات کارخانهای خود برمیگردد، بدون نقاب شبیهسازی.
راهکار:
شاید لول واقعی آدمها نه در اوج عصبانیت و جدایی، بلکه در لحظهی آشتی، پذیرش اشتباه، و تلاش برای ترمیم دیده میشود. دعوا فقط نیمهی تاریک را رو میکند، اما بخشایش نیمهی دیگر را.