شناخت آدمها از باخت؛ برگ برنده پنهان:
در روانشناسی به این پدیده «واقعنمایی پس از بحران» میگویند: استرس شدید، لایههای اجتماعی را کنار میزند و شخصیت واقعی را نمایان میکند. جالب اینکه مغز در شرایط باخت، دوپامین کمتری ترشح میکند و همین باعث میشود رفتارها را دقیقتر پردازش کنیم. بهقولی، باخت فیلتر حقیقتیاب مغز را روشن میکند. آیا تا به حال تجربه کردهاید که یک شکست، روابط واقعی را از مجازی جدا کند؟
راهکار:
این دیدگاه میگوید باخت باعث شناخت واقعی افراد میشود. اما میتوان آن را گسترش داد: گاهی پیروزیهای بزرگ هم نقابها را کنار میزند. چه طور آدمها را در هر دو موقعیت بسنجیم؟