چرا زمان ارزش واقعی آدمها را مشخص میکند؟:
در روانشناسی، «قانون اوج-پایان» کانمن میگوید ما یک فرد را بر اساس شدیدترین لحظه و آخرین برخورد قضاوت میکنیم، نه کل زمان. پس عملاً «زمان» نیست که ارزش را میسازد؛ مغز ما فقط یک کلیپ کوتاه از خاطرات را بازپخش میکند. همین باعث میشود آدمهای بزرگ در لحظهی شکست یا موفقیت، برای همیشه در ذهن ما مهر شوند. آیا میشود با تغییر نگاهمان، این کلیپ را بازنویسی کنیم؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: زمان فقط یک صفحهی خالی است که انتخابهای ما در لحظههای حساس روی آن نقش میبندد؛ ارزش واقعی هر کس در همان لحظهها معلوم میشود، نه در گذر زمان. شاید به جای انتظار کشیدن برای قضاوت زمان، بهتر است به واکنشهای انسانها در موقعیتهای پیشبینینشده نگاه کنیم.