زندانی عشق: شمردن مژه های تو:
در روانپزشکی، 'شمارش وسواسی' (Arithmomania) راهی برای کنترل اضطراب است. زندانیان در تنهایی طولانی، ناخودآگاه از این مکانیسم برای حفظ سلامت روان استفاده می کنند. جالب اینجاست که عشق هم می تواند مدارهای مغزی مشابهی را فعال کند: مطالعه ای در سال ۲۰۱۴ نشان داد که نگاه خیره عاشقانه، همان الگوی امواج تتا در مغز را ایجاد می کند که مدیتیشن و خلسه. به راستی، آیا عشق سقفی از جنس شیشه برای روح نیست؟
راهکار:
برای درک علمی این تصویر زیبا: مغز عاشق، با ترشح دوپامین، دقت بینایی و توجه به جزئیات را به شدت بالا می برد. به همین دلیل است که معشوق جزئیاتی را می بیند که دیگران نمی بینند؛ درست مثل زندانی که میله های سلولش را می شمارد. این مکانیسم در روانشناسی 'توجه انتخابی عاطفی' نام دارد.