شمر کیست

ننگ بر کسانی که از شمر آزادی خواستند:

شمر بن ذی‌الجوشن در کربلا نماد وحشی‌گری بود، اما برخی از مردم زمانه از او انتظار آزادی داشتند. این پدیده در روانشناسی به «سندرم استکهلم» شباهت دارد؛ جایی که قربانی برای بقا به جلاد امید می‌بندد. جالب‌تر اینکه امروز هم در سیاست مدرن، مردم از دیکتاتورها می‌خواهند دموکراسی بدهند. آیا این خواستن، خود نوعی اسارت نیست؟

راهکار:

این جمله یک طنز تلخ تاریخی است: کسانی که برای رهایی به همان ظالم پناه می‌برند، گرفتار تناقضی عمیق‌اند. شاید بهتر باشد بپرسیم آیا امروز هم در جامعه‌مان نمونه‌هایی از این رفتار داریم؟ مثلاً درخواست حق از کسی که خودش ناقض حق است.