شمارش ستاره‌ها در تنهایی

تنهایی دختری که ستاره‌ها را می‌شمارد و با موسیقی روحش را می‌دوزد:

در علوم اعصاب، فراموشی پاک‌کردن فایل نیست؛ «بازنویسیِ فعالِ حافظه» است. ماشهٔ این بازنویسی، بازیابیِ خاطره است: هر بار آن را بیرون می‌کشیم، تغییرش می‌دهیم. موسیقی هم با فعال‌کردن هیپوکامپ و آمیگدال، پردازشِ عاطفیِ خاطرات را تسهیل می‌کند؛ بنابراین «دوختنِ روح» فقط استعاره نیست، مداربندیِ دوباره‌ی نورونی است. سؤال: کدام قطعه برای شما این بازنویسی را انجام داده؟

راهکار:

این متن را می‌توان «آیینِ التیام» نامید، نه فرار از واقعیت؛ موسیقی در ذهن همان کاری را می‌کند که نور برای گیاهِ رسته در سایه انجام می‌دهد. پس فراموشی‌ای که او می‌جوید، نه حذفِ گذشته، که بازسازیِ آگاهانه‌ی روایتِ درونی است.