دلتنگی وصفنشدنی در روز پنجاه و پنجم:
مغز انسان هنگام تجربهی دلتنگی عمیق، همان بخشی را فعال میکند که با درد فیزیکی مرتبط است: قشر کمربندی پیشین (Anterior Cingulate Cortex). به همین دلیل است که دلتنگی واقعاً احساس «درد» دارد. جالب است که زبان، محصول قشر پیشپیشانی است و هیجانات شدید میتوانند این بخش را موقتاً مهار کنند، نتیجه اینکه هرچه بیشتر حس کنی، کمتر میتوانی توصیف کنی.
راهکار:
این که کلمات از بیان دلتنگیات قاصرند، شاید نه یک ضعف، که نشانهی عمق بیکران پیوندتان است. ناتوانی زبان در این لحظات، خود قدرتمندترین شکل ستایش آن احساس است: حسی چنان بزرگ که در هیچ ظرف زبانی جا نمیشود.