شمع در برابر باد

دستت دورم نگه دار؛ من شمعی در برابر بادم:

شعله در باد نمیمیرد چون اکسیژن کم دارد؛ دقیقاً برعکس. جریان هوا لایه‌ی گازهای داغِ دورِ فتیله را جابه‌جا می‌کند و ناحیه‌ی واکنش را پایین‌تر از دمای احتراق می‌برد. پس شمع برای زنده‌ماندن به یک حائلِ آرام نیاز دارد، نه به اکسیژن بیشتر. آغوش امن هم همین‌طور است: فشار ملایم، پیام‌های خطر را در مغز خاموش می‌کند و ضربان قلب را هماهنگ می‌کند. سؤال این است: حائلِ آرامِ تو کجاست؟

راهکار:

بازنویسی تازه: شمع فقط در باد است که نور واقعی‌اش دیده می‌شود؛ شاید این باد، به جای تهدید، همان چیزی باشد که گرمای تو را برای دیگران ملموس‌تر می‌کند.