شلیک نکردم

شلیک نکردم چون قلبم کنار تو بود:

مغز برای مهار یک حرکت خشونت‌آمیز فقط ۰.۱ ثانیه فرصت دارد؛ قشر پیش‌پیشانی در همین فاصله پاسخ «شلیک» را وتو می‌کند. جالب اینکه دیدن چهره/نماد عزیز، فعالیت آمیگدال را کم و مسیر دوپامین-اکسی‌توسین را فعال می‌کند. پس «شلیک نکردن» یک تصمیم اخلاقی ناب نیست؛ یک مدار عصبی است که عشق آن را از قبل مسلح کرده.

راهکار:

اگر قلب کنار هدف باشد، دیگر شلیک معنا ندارد؛ چون هدف از قبل فتح شده. این تصویر می‌گوید عشق می‌تواند خشونت را نه با زور، با تغییر مختصات هدف متوقف کند.