درس تلخ اعتماد: همه مثل خودت نیستند:
نکتهی جالب: مغز انسان یک «خطای فرافکنی» ذاتی دارد - ما ناخودآگاه فرض میکنیم دیگران مثل ما فکر و احساس میکنند. این پدیده در روانشناسی «سوگیری همسانپنداری» نام دارد و عامل اصلی بسیاری از ناامیدیهای روزمره است. جالب اینکه حتی وقتی میدانیم اشتباه میکنیم، باز هم ذهنمان این کار را میکند. چه طور میشود جلوی این تلهی ذهنی را گرفت؟
راهکار:
این جمله تلنگر خوبی است: وقتی ذوقت میشکند، بدان که نقشهی ذهنیات از آدمها اشتباه بوده، نه اینکه دنیا بد است. بیا یک قدم جلوتر: دفعهی بعد قبل از انتظار، از طرفت بپرس «آیا او هم مثل من فکر میکند؟» تا از این شکستها کم شود.