شکستن قلب کسی که تنها بود و خانوادهاش پشتش نبود:
تحقیقات نوروساینس نشان داده که درد اجتماعی (مثل طرد شدن یا شکستن قلب) همان نواحی مغزی را فعال میکند که درد فیزیکی (ACC و اینسولا). یعنی قلب شکستن واقعاً مثل یک ضربه فیزیکی است. نکته ترسناکتر: افرادی که «پشتیبان» ندارند، این درد را چندبرابر شدیدتر تجربه میکنند چون مغزشان مکانیزمی برای تنظیم درد از طریق حمایت اجتماعی ندارد. پس تو نهتنها قلبش را شکستی، بلکه سیستم ضد دردش را هم منهدم کردی. حالا سوال: آیا خودت هم کسی را داری که اگر روزی زمین بخوری، نگهت دارد؟
راهکار:
این جمله بهجای سرزنش، میتواند یک زنگ خطر باشد: آیا کسی که به او ضربه زدهای، واقعاً تنها بوده یا تو تنها کسی بودی که میدیدیش؟ گاهی «تنهایی» یعنی نداشتن کسی که هشدارت دهد تا قبل از شکستن قلبش، متوجه ارزشش بشوی.