خدایی کردن دیگران: از عشق تا ناامیدی:
در روانشناسی شناختی، 'سوگیری ایدهآلسازی' باعث میشود فرد ویژگیهای مثبت را در شریک زندگی خود بزرگنمایی کند و نقاط ضعف را نادیده بگیرد. این پدیده با فعال شدن سیستم پاداش مغز (دوپامین) همراه است و شبیه اعتیاد عمل میکند. پژوهشها نشان داده این سوگیری در مراحل اولیه عشق رایج است، اما با گذشت زمان و برخورد با واقعیت، منجر به سرخوردگی میشود. آیا این 'خداسازی' در نهایت به تخریب رابطه ختم میشود؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس روانی را نشان میدهد: هرچه کسی را بیشتر بالا ببریم، سقوطش دردناکتر است. آیا این 'خداسازی' در واقع نوعی بیاحترامی به انسانیت طرف مقابل نیست؟