شکست و دوباره بلند شدن

تبدیل شدن به نسخه جدید بعد از شکست و ناامیدی:

پژوهش‌های رشد پس از سانحه (تدسکی و کالهون) نشان می‌دهد ۳۰ تا ۷۰٪ بازماندگان بحران‌های شدید، نه به قبل برمی‌گردند و نه نابود می‌مانند؛ هویتشان بازنویسی می‌شود. مغز در فروپاشی، مسیرهای قدیمی را ضعیف و مدارهای تازه‌ای برای بقا و معنا می‌سازد. به نظرت «نسخه جدید» همان آدم است یا یک جهش هویتی؟

راهکار:

فروپاشی همیشه پایان نیست؛ گاهی نقطه صفر، فضایی خالی می‌سازد که هویت قبلی در آن جا نمی‌شود. در بحران، مغز مسیرهای عصبی قدیمی را کم‌مصرف و مدارهای تازه‌ای برای بقا می‌سازد. پس «نسخه جدید» اغلب بازگشت به قبل نیست؛ ارتقای اجباری است که با سوگ، معنا و عادت‌های تازه ساخته می‌شود.