حسرت رویاهای برآورده نشده؛ چرا هیچکس به آرزوهایش نرسید؟:
اینجا یک پارادوکسِ عصبی نهفته: مغز ما «حسرتِ اقدام نکردن» را ۲ برابر شدیدتر از «حسرتِ اشتباه کردن» ثبت میکند. پژوهشی در نوروساینس نشان داده وقتی از مسیری که نرفتیم پشیمانیم، آمیگدال و قشر پیشپیشانی با شدت بیشتری فعال میشوند. انگار نرسیدن به رویا، زخمی عمیقتر از شکست خوردن است. آیا باید از این حسرت برای جرقهی قدم بعدی استفاده کرد یا آن را پذیرفت؟
راهکار:
این جمله تلخ، انگار روایتگر «حسرتِ عمل نکردن» است. تحقیقات روانشناسی میگوید حسرت کارهایی که نکردیم (مثل دنبال نکردن رویا) عمیقتر و ماندگارتر از حسرت اشتباهاتِ انجامشده است. شاید خودِ مسیر رویاها ارزشمندتر از رسیدن بهشان باشد؛ حتی اگر به حسرت تبدیل شوند.